Bakchus

Znaczenie

Imię Bakchus ma pochodzenie grecko‑łacińskie i wywodzi się od gr. Bakkhos (Βάκχος), które w łacinie utrwaliło się jako Bacchus. Etymologia jest niepewna; zwykle łączy się je z greckim słownictwem bakcheia i bakcheuein, odnoszącym się do misteriów dionizyjskich, lub z przedgreckim, tracko‑frygijskim podłożem znaczącym uniesienie czy szał ekstatyczny. W tradycji antycznej Bacchus/Bachus to imię i przydomek Dionizosa, rzymskiego boga wina, co sprawia, że w polszczyźnie częściej spotyka się formę Bachus jako termin mitologiczny i kulturowy. Równolegle istnieje chrześcijańskie użycie imienia dzięki starożytnemu męczennikowi znanemu jako Sergiusz i Bakchus; w hagiografii polskiej bywa zapisywany właśnie jako Bakchus, podczas gdy wariant Bachus pozostaje typowy dla bóstwa. Warianty historyczne obejmują greckie Bakkhos, łacińskie Bacchus oraz polskie Bachus/Bakchus; sporadycznie spotyka się też zapisy uczone w pisowni obcej. Jako imię nadawane w Polsce Bakchus praktycznie nie występuje; brak jest potwierdzonych danych o jego realnym użyciu we współczesnych statystykach i imiennikach urzędowych, a ewentualne przypadki byłyby jednostkowe i motywowane kultem świętego, nie tradycją świecką. W świadomości Polaków nazwa jest dziś obecna raczej symbolicznie i artystycznie, np. w ikonografii, nazwach wydarzeń i przedstawieniach Bachusa, niż w obiegu antroponimicznym. Jeśli chodzi o imieniny, ich ewentualną datę wyznacza wspomnienie św. Sergiusza i Bakchusa, obchodzone 7 października, choć w praktyce kalendarzowej imię to nie figuruje.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco