Eustachiusz

Znaczenie

Eustachiusz to polska, uczona postać imienia o łacińskiej podstawie Eustachius, wywiedzionej z greki. Najczęściej łączy się je z greckim Eustachios, od eu „dobry, pomyślny” i stachys „kłos”, w sensie „urodzajny, przynoszący plon”, choć już w starożytności i średniowieczu bywało mieszane z Eustathios („stateczny, dobrze ustalony”), co w łacinie dawało zbieżną postać i sprzyjało etymologicznym niejasnościom. W polszczyźnie imię funkcjonowało przede wszystkim jako Eustachy, natomiast Eustachiusz to wariant wtórny, erudycyjny, przeniesiony z łaciny i spotykany głównie w piśmiennictwie kościelnym, hagiograficznym i naukowym (por. trąbka Eustachiusza – od nazwiska Bartolomeo Eustachio/Eustachius). Historycznie w dokumentach łacińskich zapisywano Eustachius, Eustachiusz, w polskich – Eustachy; sporadycznie notowano formy pochodne i kresowe pod wpływem wschodniosłowiańskim (np. Jewstafij), ale ich zasięg był ograniczony. Jako imię chrzestne Eustachiusz w Polsce występował rzadko i pozostaje praktycznie nieużywany we współczesnym obiegu urzędowym; brak szczegółowych danych statystycznych dla tej formy, co samo w sobie wskazuje na marginalność. Zdrobnienia nie ustabilizowały się osobno dla Eustachiusza i zwykle podążały za Eustachym; w odmianie ludowej funkcjonowały kiedyś rzadkie hipokorystyki typu Ostach, dziś nieczytelne. Kult św. Eustachego, rzymskiego męczennika, sprzyjał obecności imienia w Polsce od średniowiecza, ale standardem pozostawał wariant Eustachy, a forma Eustachiusz zachowała charakter niszowy i książkowy.

Imieniny

20 wrzesień, 12 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco