Wawrzyniec

Znaczenie

Wawrzyniec to polska forma chrześcijańskiego imienia Laurentius, pierwotnie oznaczającego „człowieka z Laurentum” lub – na gruncie późniejszej reinterpretacji – „ukoronowanego wawrzynem”, od łacińskiego laurus ‘laur, wawrzyn’. Do polszczyzny trafiło w średniowieczu najpewniej przez pośrednictwo czeskie (czes. Vavřinec, słow. Vavrinec), co tłumaczy początkowe wa-/v- oraz grupę -wrz- zbieżną z rodzimym rzeczownikiem wawrzyn; kształt -niec odpowiada łacińskiemu -entius i jest zgodny z polską adaptacją imion łacińskich. W źródłach staropolskich spotyka się warianty zapisu Wawrzeniec, Wawrzyniec, rzadziej Wawrzyniecz, a także formy skrócone i hipokorystyczne: Wawrzek, Wawrzysław (wtórne skojarzenie), Wawrzyn, Wawrzuś; pod wpływem wschodniosłowiańskim pojawiały się też Ławryn, Ławryniec. Równolegle funkcjonowały bardziej bezpośrednie latynizmy Laurenty i Laurencjusz, dziś już archaiczne. Silną popularność w Polsce zapewnił imieniu kult św. Wawrzyńca, diakona rzymskiego męczennika (III w.), którego wspomnienie 10 sierpnia wyznaczyło główną datę imienin; upamiętnienie w toponimii i antroponimii jest szerokie (por. Wawrzeńczyce, liczne nazwiska typu Wawrzyniak, Wawrzynek). Imię było częste w późnym średniowieczu i w dobie nowożytnej; w XIX–XX wieku stopniowo traciło na popularności, a obecnie nadawane jest sporadycznie, zwykle w skali kilkudziesięciu rejestracji rocznie, nierzadko z motywacji tradycyjnej lub rodzinnej. Brak jednolitych, ciągłych szeregów danych statystycznych dla całego okresu historycznego, jednak świadectwa źródłowe i onomastyczne potwierdzają trwałą, choć malejącą obecność imienia w polszczyźnie.

Imieniny

3 luty, 22 lipiec, 10 sierpień, 25 wrzesień, 27 wrzesień, 28 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco