Adolfa

Imię Adolfa jest żeńską formą imienia Adolf, wywodzącą się z dawnogermańskiego dwuczłonu adal ‘szlachetny’ i wulf ‘wilk’, co interpretowano jako ‘szlachetny wilk’. Do polszczyzny trafiło pośrednio przez język niemiecki i łacińską kancelaryjną postać Adolphus; żeński wariant powstawał analogicznie jako Adolfa bądź — częściej w XIX i wczesnym XX wieku — jako Adolfina. W zapisach historycznych spotyka się formy z h (Adolpha, Adolphina), dziś wyłącznie archiwalne. Brakuje żeńskiej patronki o tym imieniu i nie ma utrwalonego dnia imienin; bywało ono łączone z datami męskiego Adolfa, ale bez szerszej tradycji. W Polsce Adolfa pozostawała imieniem marginalnym, odnotowywanym sporadycznie w metrykach od XIX wieku, prawdopodobnie częściej na terenach o silniejszych wpływach niemieckich. Po II wojnie światowej jego użycie niemal zanikło z powodu negatywnych skojarzeń związanych z męskim odpowiednikiem i obecnie praktycznie nie jest nadawane. Hipokorystyki nie ugruntowały się; możliwe są formy potoczne typu Adolka, rzadziej Ada, choć to ostatnie bywa częściej skróceniem od Adrianny lub Adeli. Odpowiednikiem w innych językach jest m.in. niemieckie Adolpha oraz Adolphine, francuskie Adolphine i czeskie Adolfína. Brakuje pełnych, rozdzielnych statystyk dla żeńskiej Adolfa; źródła częściej wykazują pokrewną, liczniej poświadczoną Adolfina.