Ludmiła

Podobne: Ludmiła, Ludmila, Ľudmila

Znaczenie

Ludmiła to klasyczny słowiański dwuczłon utworzony z podstaw lud- „lud, ludzie” oraz mił-/miła „miła, kochana, przychylna”, dających sens „miła ludziom” albo „ta, która kocha ludzi”. Do tej samej rodziny należą formy męskie typu Ludomił oraz imiona pokrewne z członem mił-, jak Bogumiła. Najstarszą szeroko czczoną nosicielką jest św. Ludmiła, księżna czeska z przełomu IX i X w., dzięki której imię rozpowszechniło się w kręgu zachodnio- i wschodniosłowiańskim. W polszczyźnie normatywną postacią jest Ludmiła (z ł), podczas gdy w czeszczyźnie i słowackim utrwala się Ludmila, a we wschodniosłowiańskich językach funkcjonują warianty Lyudmila/Liudmyla (Людмила), odzwierciedlające zmiękczenie spółgłoski. Historycznie notuje się także polskie warianty Ludmila (pisownia uproszczona w kontaktach międzynarodowych) oraz rzadką, archaizującą formę Ludomiła z interfiksem -o-. Zdrobnienia i hipokorystyki obejmują m.in. Mila, Miła, Ludka, Luda, Ludmiłka, co zbliża imię do modnej współcześnie Mili. W Polsce Ludmiła występowała sporadycznie, częściej na terenach o silniejszych kontaktach z kulturą wschodniosłowiańską; nie należała do imion najpopularniejszych, choć zachowuje stałą, niewielką obecność i bywa wybierana w nurcie „słowiańskiego renesansu”. Część kalendarzy wiąże imieniny z wspomnieniem św. Ludmiły we wrześniu, lecz praktyki imieninowe bywają zróżnicowane. Brakuje rozległych, jednolitych danych liczbowych z epoki przedstatystycznej, więc skala dawnego użycia pozostaje oceną przybliżoną.

Imieniny

20 luty, 7 maj, 30 lipiec, 26 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco