Żywila

Znaczenie

Żywila jest imieniem żeńskim rzadko używanym w Polsce i niepoświadczonym w średniowiecznych źródłach słowiańskich; nie ma go także w tradycyjnym kalendarzu świętych, dlatego funkcjonuje poza kanonem imion chrześcijańskich. Najczęściej postrzega się je jako polonizację litewskiego imienia Živilė, przy czym adaptacja przebiega regularnie: litewskie Ž przechodzi w polskie Ż, v w w, a końcówka -ė zastępowana jest przez -a. Etymologia litewskiej podstawy nie jest rozstrzygnięta; w słownikach onomastycznych bywa łączona z rodzimym rdzeniem žvil-/žvilg- odnoszonym do „błysku, połysku” i patrzenia (por. lit. žvilgsnis „spojrzenie”, žvilgėti „błyszczeć”), choć spotyka się też luźne skojarzenia z nazwami roślinnymi typu žilvitis „wiklina” — te jednak częściej tłumaczą męskie Žilvinas niż żeńskie Živilė. Niezależnie od tego, na gruncie polskim imię bywa reinterpretowane przez pryzmat prasłowiańskiego rdzenia żyw- „żywy, życie” i rozumiane jako neosłowiańska forma o znaczeniu „niosąca życie”, co ma charakter wtórny i ludowo-etymologiczny. Warianty pisowni spotykane marginalnie to Żywiła lub Żywilla, a w odbiorze potocznym dochodzi do mylenia z imionami Żywia i Żywina. Użytkowanie w Polsce ma charakter incydentalny, częściej pojawia się na terenach z kontaktami z kulturą litewską i w nowszych rocznikach; brak stabilnej tradycji imienin. Wiele szczegółów historycznych dotyczących dawnego użycia pozostaje nieudokumentowanych.

Imieniny

15 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco