Żinaida
Znaczenie
Żinaida to rzadki w Polsce wariant zapisu imienia znanego przede wszystkim jako Zinaida, wywodzącego się z greckiego Ζηναΐς/Ζηναΐδα (Zenaïs/Zenaida), od teonimu Zeus (w dialekcie doryckim Zēn-), w znaczeniu „należąca do Zeusa” lub „poświęcona Zeusowi”. Imię weszło do tradycji chrześcijańskiej dzięki czczonej na Wschodzie świętej Zenaidzie, a następnie rozpowszechniło się w kalendarzach cerkiewnych i kulturze wschodniosłowiańskiej; w Rosji, na Ukrainie i Białorusi utrwaliła się postać Zinaida, popularna zwłaszcza w XIX–XX wieku. W polszczyźnie notowane są formy Zinaida i rzadziej Zenaida, a także spotykany dawniej zapis fonetyzujący Zinajda; wariant z Ż- na początku należy traktować jako wtórny, sporadyczny i niestandardowy, najpewniej powstały pod wpływem analogii do zapisów imion z rosyjskim Ж (np. Żanna, Żenia), choć w tym wypadku etymologiczne i historyczne brzmienie zaczyna się od z-. Zdrobnienia używane w Polsce to przede wszystkim Zina i rzadziej Zinka; w kręgu wschodniosłowiańskim funkcjonują też Zinochka czy Zinusia. Imię nie ma ustalonego miejsca w polskich kalendarzach imieninowych; w tradycji prawosławnej wspomnienie św. Zenaidy przypada 11 października (wg kalendarza juliańskiego – w innym dniu kalendarza gregoriańskiego). W Polsce imię jest bardzo rzadkie; brak szerokich i systematycznych poświadczeń statystycznych, a jego użycie wiąże się przede wszystkim z kręgami rodzin o wschodnich korzeniach lub z bezpośrednim wpływem języka rosyjskiego i ukraińskiego.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
