Zénon
Znaczenie
Imię Zénon to francuska postać klasycznego greckiego Ζήνων (Zēnōn), wywodzącego się od teonimu Zeus poprzez rdzeń Zēn- i przyrostek -ōn; znaczeniowo uchodzi za „należącego do Zeusa” lub „poświęconego Zeusowi” (rzadziej łączy się je ludowo z greckim zēn „żyć”). W łacinie utrwaliła się forma Zeno, z której powstały narodowe warianty: włoskie Zeno/Zenone, hiszpańskie Zenón, francuskie Zénon, polskie Zenon, litewskie Zenonas i inne. Do tradycji chrześcijańskiej imię weszło dzięki świętym o tym imieniu, zwłaszcza biskupowi Werony, a w renesansie zyskało prestiż także dzięki recepcji antyku i sławie filozofów: Zenona z Elei oraz Zenona z Kition. W Polsce funkcjonuje przede wszystkim forma Zenon, notowana w kalendarzach i źródłach kościelnych od epoki średniowiecznej lub wczesnonowożytnej; brak jednoznacznych wzmianek o użyciu wariantu Zénon w zapisach historycznych. W praktyce urzędowej litera é nie należy do alfabetu polskiego, więc imię Zénon byłoby normalizowane do Zenon. Największą frekwencję Zenon odnotowywał w połowie XX wieku (szczególnie w latach 50.–70.), po czym popularność wyraźnie spadła i dziś imię to nadawane jest rzadko. Polskie zdrobnienia to głównie Zenek i Zeniu; istnieje żeńska para Zenona. Wariant francuski Zénon pozostaje w Polsce marginalny.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
