Zbigniew

Znaczenie

Zbigniew to staropolskie imię dwuczłonowe o pochodzeniu słowiańskim, zbudowane z tematu zby- (od prasłowiańskiego zbyti: „pozbyć się, usunąć, pokonać”) i rzeczownika gniew („złość, porywczość”), co razem interpretuje się jako „ten, który pozbywa się gniewu” lub „tłumi gniew”. Obecna postać fonetyczna z głoską i po z—b wynika z rozwojów fonetycznych na styku członów zby- + gniew. Imię poświadczone jest w Polsce co najmniej od przełomu XI i XII wieku; znamy je m.in. z postaci księcia Zbigniewa, syna Władysława Hermana. W łacińskich zapisach średniowiecznych występują formy Sbigneus, Zbigneus, Zbygneus, odzwierciedlające ówczesną ortografię, a w polszczyźnie spotykano także wariant graficzny Zbygniew. Diminutywa i hipokorystyki to przede wszystkim Zbyszek, Zbyś, Zbyszko (znane literacko z tradycji rycerskiej) oraz potoczne Zbychu, a we współczesnych kontaktach międzynarodowych bywa używane zdrobnienie Zibi. Imię obecne jest również w innych językach słowiańskich w formach pokrewnych, np. czeskie Zbyněk wywodzi się z tej samej bazy znaczeniowej, choć różni się rozwojem fonetycznym. W Polsce Zbigniew należał do imion szczególnie popularnych w połowie XX wieku, co utrwaliły liczne postaci życia publicznego; od lat 90. jego nadawanie noworodkom wyraźnie maleje, ale imię pozostaje rozpoznawalne i zakorzenione w pokoleniach dorosłych. Brak precyzyjnych danych liczbowych z wcześniejszych epok nie pozwala na dokładne rekonstrukcje frekwencyjne.

Imieniny

17 luty, 17 marzec, 1 kwiecień, 10 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco