Žaklina
Znaczenie
Žaklina to południowosłowiańska adaptacja francuskiego imienia Jacqueline, notowanego w językach byłej Jugosławii (serb. i mac. Жаклина) od XX wieku, gdzie stała się formą potoczną i zarazem oficjalną, zapewne pod wpływem mody na francuskie imiona. Źródłosłów prowadzi przez franc. Jacqueline (żeńskie od Jacques) do łac. Iacobus i gr. Iakobos, a ostatecznie do hebr. Ja‘akow/Ya‘aqov; tradycyjnie łączy się je z rdzeniem ‘qb „wyprzedzać, wypierać” lub z obrazowym „trzymać za piętę” z Księgi Rodzaju, choć etymologia bywa uznawana za niepewną. Początkowe Ž oddaje głoskę zbliżoną do polskiego ż, a końcówka -ina wpisuje się w słowiański model żeńskich formantów. W polszczyźnie zapis z caronem nie należy do alfabetu, dlatego w praktyce stosuje się spolszczenie Żaklina lub pozostaje przy oryginalnym francuskim Jacqueline; potoczne wymowy „Żaklin/Żaklina” są upowszechnione przez media. Jako imię używane w Polsce występuje rzadko i marginalnie, najczęściej w środowiskach związanych z kulturą południowosłowiańską albo jako fonetyczna adaptacja francuskiego wzoru; pełnych danych historycznych i statystycznych dla wariantu z literą Ž w polskich rejestrach brak, a w dokumentach imię zwykle transkrybuje się jako Żaklina. Za rodzimy, choć bardzo rzadki, funkcjonalny odpowiednik teologiczno-antroponimiczny można uznać Jakubinę, jednak nie jest on realnym źródłem formy Žaklina. Warianty pokrewne w otoczeniu polszczyzny to przede wszystkim Żaklina oraz skracane, nowsze Żaklin.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
