Wszebór
Znaczenie
Wszebór to staropolskie imię dwuczłonowe pochodzenia słowiańskiego, zbudowane z tematu wsze- ‘wszystek, wszyscy’ (prasłow. *vьse-) oraz z drugiego członu -bór, który w imionach nie oznacza ‘lasu’, lecz wywodzi się od czasownika borzyć się ‘walczyć, zmagać się’ (prasłow. *boriti sę). Semantycznie interpretowane bywa jako ‘walczący ze wszystkimi’, ‘waleczny wobec wszystkich’ albo ‘ten, który potrafi pokonać wszystkich’, miejscami także jako ‘obrońca wszystkich’, co zależy od sposobu rozumienia członu -bór w tradycji słowiańskiej. Warianty historyczne obejmują pisownie Wszebor i Wszeborz, zgodne z typowym dla polszczyzny wahaniem między -bor a -borz; w średniowiecznych zapisach łacińskich spotyka się formy z v-/u- zamiast w- (np. Vscheborus). Imię ma bliskie odpowiedniki w innych językach zachodniosłowiańskich, zwłaszcza czeski Všebor. Materiał źródłowy dla Polski jest skąpy i rozproszony; imię jako takie bywa wzmiankowane w onomastykach, ale brak licznych, ciągłych poświadczeń w dokumentach. Po chrystianizacji, podobnie jak większość imion rodzimych, stopniowo wyszło z powszechnego użycia. Współcześnie pojawia się sporadycznie w nurcie odrodzenia słowiańskich imion; w statystykach imienniczych występuje śladowo i nie ma ustalonej tradycji imienin. Możliwe są zdrobnienia i hipokorystyki typu Borek czy Wszeborek oraz żeńska forma Wszebora, choć i one są rzadkie. Dziedzictwem imienia mogły stać się nazwiska i derywaty toponimiczne, jednak ich identyfikacja wymaga indywidualnych badań.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
