Winanda

Znaczenie

Winanda to żeńska forma imienia germańskiego z kręgu Winand/Wynand, które wywodzi się ze średniowiecznych postaci Wīgnand/Wigand. Etymologicznie opiera się na dwóch staro-wysoko-niemieckich elementach: wīg ‘walka, bitwa’ oraz nand ‘śmiały, odważny’, co razem daje znaczenie ‘śmiała w boju’ lub ‘dzielna wojowniczka’. Zmiana i rozsunięcie samogłosek doprowadziły w językach niderlandzkich i dolnoniemieckich do wariantów Wijnand, Wynand, a w niemczyźnie do Winand/Weinand; żeński odpowiednik tworzono przez dodanie -a, stąd Winanda, sporadycznie także Wynanda. W Polsce imię to nie ma ugruntowanej tradycji i nie jest poświadczone w dawnych słownikach staropolskich nazw osobowych; wszystko wskazuje na to, że pozostaje jednostkowe i występowało, jeśli w ogóle, głównie w rodzinach o zapleczu niemieckim lub niderlandzkim (np. w metrykach łacińskich jako Winanda). Brakuje danych o historycznej frekwencji w Polsce i nie figuruje ono w kalendarzu liturgicznym; nie należy go mylić z polską Wandą ani z imionami od łac. Venantius (Wenanty, Wenancja). Współcześnie Winanda byłaby odbierana jako imię rzadkie, ale formalnie poprawne i zgodne z polską fonotaktyką; możliwe potoczne skróty to Nanda, Nina czy Winka, choć w użyciu praktycznym zapewne dominowałaby pełna forma ze względu na egzotyczność i unikatowy charakter.

Imieniny

1 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco