Winand

Znaczenie

Winand to rzadkie w Polsce, męskie imię pochodzenia germańskiego, którego etymologia wywodzi się najpewniej z dwóch członów: win(i) ‘przyjaciel’ oraz -nand, utożsamianego z gockim nanth ‘śmiałość, męstwo’ (ten sam element występuje w imieniu Ferdynand). W literaturze onomastycznej spotyka się też interpretację, że Winand jest wariantem imienia Wigand/Wiegand, z członem wig ‘walka’, co tłumaczyłoby bliskość historycznych form Wienand/Weinand i wahania samogłoskowe; obie analizy funkcjonują równolegle, a rozstrzygnięcie bywa kontekstowe. Nazwa osobowa notowana jest w obszarze niemieckim i niderlandzkim, skąd pochodzą warianty historyczne Wienand, Weinand, Weynand, Wenand, Wynand oraz niderlandzkie Wijnand; w łacinie kancelaryjnej pojawiają się postacie Winandus i Wienandus. W Polsce imię nie weszło do kanonu, nie ma utrwalonej daty imienin i nie występuje w tradycyjnych kalendarzach; bywało sporadycznie poświadczane na ziemiach o silnych wpływach niemieckich (Śląsk, Pomorze, Warmia i Mazury), częściej jako element nazwiskowy (Weinand, Weinandt) niż chrzestny. Współcześnie w statystykach imion jest praktycznie nieobecne i pojawia się głównie w rodzinach o niemieckich lub niderlandzkich koneksjach. Zdarza się, że bywa ludowo utożsamiane z Wenantym lub Ferdynandem dla potrzeb kalendarza, jednak takie zbliżenie ma charakter wtórny. Brak szczegółowych polskich źródeł średniowiecznych dotyczących tego imienia; informacje opierają się głównie na danych niemieckich i niderlandzkich.

Imieniny

1 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco