Wilibald

Znaczenie

Wilibald to imię męskie pochodzenia staroalemańskiego i staro-wysoko-niemieckiego, złożone z elementów willa/wilja ‘wola, zamiar’ oraz bald ‘śmiały, odważny’, co łącznie interpretuje się jako ‘odważny w postanowieniu’ lub ‘śmiały z woli’. Najsilniej rozpowszechniło się w obszarze niemieckim za sprawą św. Willibalda, anglosaskiego pielgrzyma i biskupa Eichstätt z VIII wieku, którego kult utrwalił formę imienia w Bawarii, Frankonii i Austrii. Historyczne warianty zapisu to przede wszystkim niem. Willibald (najczęstszy), rzadsze Wilibald i Wilbald, a w łacinie kancelaryjnej Willibaldus/Wilibaldus; hipokorystyki niemieckie to Willi/Willy, w polszczyźnie brak ustalonych zdrobnień. W polskiej tradycji imię pozostaje skrajnie rzadkie; brak pewnych danych o jego rodzimej obecności w średniowieczu, a nieliczne poświadczenia dotyczą głównie XIX i pierwszej połowy XX wieku na Śląsku, Pomorzu, Warmii i Mazurach, gdzie funkcjonowało w społecznościach niemieckojęzycznych, zwykle w oryginalnej pisowni z podwójnym l. Po 1945 roku praktycznie zanikło i dziś pojawia się jednostkowo, częściej w rodzinach o związkach z Niemcami lub Austrią. W polskich kalendarzach imienin spotykane sporadycznie, zazwyczaj 7 lipca, w dniu wspomnienia św. Willibalda. Etymologicznie spokrewnione jest z imionami zawierającymi pierwszy człon wil- (np. Wilhelm, Wilfried) oraz drugi -bald (np. Leopold, Archibald), choć nie należy ich z nim utożsamiać.

Imieniny

7 lipiec, 18 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco