Wiera

Znaczenie

Imię Wiera jest polską adaptacją wschodniosłowiańskiego Vera (ros. Вера), wywiedzioną ze staro-cerkiewnosłowiańskiego rzeczownika věra ‘wiara’, jednej z cnót teologicznych. W tradycji cerkiewnej patronuje mu św. Wiara (obok sióstr Nadziei i Miłości oraz matki Zofii), co sprzyjało jego rozpowszechnieniu wśród prawosławnych i grekokatolików. Forma Wiera oddaje w polszczyźnie rosyjskie zmiękczenie spółgłoski w przed samogłoską e, podczas gdy wariant Wera, dziś w Polsce wyraźnie częstszy, bywa także skróceniem od Weronika. W szerszym otoczeniu językowym odpowiadają mu rosyjskie Vera, białoruskie Viera i ukraińskie Vira; w krajach zachodnich imię Vera bywa dodatkowo kojarzone z łacińskim vera ‘prawdziwa’, lecz ta etymologia nie dotyczy polskiej formy Wiera, zakorzenionej w tradycji słowiańsko‑cerkiewnej. Na ziemiach polskich imię pojawiało się przede wszystkim w środowiskach kresowych i rodzinach o więziach wschodniosłowiańskich, z wyraźnymi nadaniami w XX wieku, także po powojennych migracjach. Brak precyzyjnych, powszechnie dostępnych danych liczbowych o frekwencji, jednak dostępne rejestry i kalendarze imion sugerują rzadkie użycie Wiera i przewagę wariantu Wera. Drobne formy w polszczyźnie to m.in. Wierka i Werusia; spotyka się też pisownię Wira jako odzwierciedlenie ukraińskiego Vira. Obecność imienia w kulturze potwierdza m.in. piosenkarka Wiera Gran.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco