Weronika

Znaczenie

Imię Weronika ma złożone dzieje i łączy grecką etymologię z chrześcijańską reinterpretacją. Ostatecznie wywodzi się od greckiego Phereníkē ‘niosąca zwycięstwo’ (pherein ‘nieść’ + níkē ‘zwycięstwo’), znanego w macedońskiej postaci Bereníkē; w świecie łacińskim utrwaliła się forma Berenice, a równolegle – wskutek średniowiecznego utożsamienia z legendą o św. Weronice – pojawiła się łacińska Veronica, często ludowo objaśniana jako vera icon ‘prawdziwy obraz’. Współczesna polska Weronika pochodzi od tej postaci łacińskiej, przy czym etymologia „vera ikona” jest wtórna wobec pierwotnego greckiego znaczenia ‘niosąca zwycięstwo’. W Polsce imię poświadczone jest w dokumentach kościelnych i metrykach od późnego średniowiecza, zwykle w łacinie jako Veronica, a w staropolszczyźnie także jako Weronyka, sporadycznie z literą V; dokładne najstarsze zapisy bywają trudne do jednoznacznego datowania i lokalizacji, co ogranicza precyzję chronologii. Upowszechnieniu sprzyjał kult św. Weroniki i związany z nim motyw Chusty, dzięki czemu imię utrzymało stałą obecność w onomastykonie nowożytnym, choć długo nie należało do najpopularniejszych. Silny renesans frekwencji nastąpił w Polsce u schyłku XX i na początku XXI wieku, po czym notuje się umiarkowany spadek, przy niezmiennie wysokiej rozpoznawalności. W polszczyźnie funkcjonują liczne hipokorystyki, m.in. Wera, Werka, Weronka, Weronisia, Nika; Wera bywa też samodzielnym imieniem o innym pochodzeniu (z ros. Vera ‘wiara’). Pokrewne znaczeniowo i historycznie pozostaje imię Berenika.

Imieniny

13 styczeń, 4 luty, 17 maj, 9 lipiec, 12 lipiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco