Wenanty

Znaczenie

Wenanty to polska forma łacińskiego imienia Venantius, wywodzonego od czasownika venari „polować” poprzez imiesłów venans, venantis „polujący”. Semantycznie oznacza więc „myśliwego”, „tego, który oddaje się łowom”. Adaptacja do polszczyzny przebiega według typowego wzorca: łacińskie -antius daje -anty, a końcówka -ius upraszcza się do -y, stąd Wenanty. W źródłach polskich imię to nie należy do częstych; brak wielu jednoznacznych wzmianek średniowiecznych i wydaje się, że funkcjonowało głównie dzięki kalendarzom kościelnym oraz recepcji hagiografii. Za patronów uchodzą przede wszystkim św. Wenanty, męczennik z Camerino (III w.), oraz poeta i biskup Wenanty Fortunat z Poitiers (VI w.), których kult utrwalał formę w sferze kościelnej i zakonnej. W Polsce istotnym punktem odniesienia stał się także bł. Wenanty Katarzyniec (1889–1921), co lokalnie, zwłaszcza na południowym wschodzie kraju, sprzyjało nadawaniu imienia w pierwszej połowie XX wieku, choć ogólnokrajowo pozostaje ono rzadkie i dziś spotykane sporadycznie. W kalendarzach imieninowych najczęściej przypisuje się mu datę 18 maja, choć szczegóły zależą od tradycji wydawniczych. Historyczne i obcojęzyczne odpowiedniki to Venantius (łac.), włoskie Venanzio, hiszpańskie Venancio, portugalskie Venâncio i francuskie Venance. Utrwalonych polskich wariantów alternatywnych praktycznie brak, a zdrobnienia mają charakter potoczny i okazjonalny.

Imieniny

13 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco