Walery

Znaczenie

Walery to polska forma łacińskiego imienia Valerius, pierwotnie nazwy rzymskiego rodu (gens Valeria). Rdzeń val- wywodzi się od czasownika valere, czyli „być silnym, zdrowym, mieć wartość”, co nadaje imieniu sens „silny, dzielny, zdrowy”. Do polszczyzny trafiło przez tradycję chrześcijańsko‑łacińską; w dokumentach średniowiecznych i nowożytnych spotyka się łacińskie Valerius/Valerus, a od czasów nowożytnych utrwaliła się postać Walery. Równolegle funkcjonowały formy uczone Waleriusz oraz pokrewny, choć odrębny etymologicznie Walerian (z Valerianus). W zapisach kresowych i wschodniosłowiańskich bywał notowany jako Waleryj/Walerij, pod wpływem ros. Валерий; w kontaktach międzynarodowych pojawiają się odpowiedniki Valery, Valéry, Valerio, Valeri, Valeriy. Żeńskim odpowiednikiem jest Waleria, a w polszczyźnie potocznej zdrobnieniem bywa Walerek. Imię ma liczne konotacje hagiograficzne, gdyż w tradycji chrześcijańskiej występuje kilku świętych i biskupów o imieniu Valerius; w polskich kalendarzach imieninowych przypisuje mu się więcej niż jedną datę, bez jednolitego standardu. Największą rozpoznawalność w Polsce zyskało w XIX wieku, o czym świadczą znani nosiciele, m.in. Walery Wróblewski czy Walery Eljasz‑Radzikowski; w XX wieku jego frekwencja wyraźnie spadła. Współcześnie należy do imion rzadkich i brzmiących tradycyjnie, sporadycznie wybieranych także ze względu na międzynarodową łatwość zapisu. Brakuje pełnych danych ilościowych dla dawnych epok, ale obecne statystyki potwierdzają jego marginalne użycie.

Imieniny

27 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco