Walentyna
Znaczenie
Walentyna to żeński odpowiednik imienia Walenty, wywodzący się z łacińskiego Valentina, utworzonego od Valentinus, a ostatecznie od przymiotnika valens, valentis w znaczeniu „silna, zdrowa, dzielna”. Choć kult św. Walentego (męskiego) mocno ugruntował się w chrześcijaństwie i w Polsce, żeńska forma nigdy nie zyskała porównywalnej popularności. W polszczyźnie ustaliła się pisownia z w-, zgodna z tradycyjną adaptacją łacińsko‑romańskich form na w‑ (por. Walenty), jednak w dokumentach z pogranicza i nowszych zapisach spotyka się także warianty wpływowe typu Valentina (międzynarodowe) lub Walentina/Valentyna (pod wpływem niem. i wschodniosłowiańskich transliteracji), co jednak nie uchodzi dziś za formy standardowe. Historyczne poświadczenia Walentyny w starych polskich źródłach są nieliczne; imię zaczęło pojawiać się częściej dopiero w XIX–XX wieku, a wyraźniejszy, choć ograniczony wzrost notowano w Polsce Ludowej, m.in. pod wpływem popularności rosyjskiej formy Valentina i medialnej sławy Walentyny Tierieszkowej. W użyciu krajowym imię pozostaje rzadkie, częstsze w generacjach urodzonych w połowie XX wieku oraz w środowiskach mających więzi z tradycją wschodniosłowiańską; współcześnie nadawane sporadycznie, okazjonalnie jako wybór „retro”. Brak jednolitej tradycji kalendarzowej: część kalendarzy przypisuje Walentynie imieniny w dniu 14 lutego przez skojarzenie ze św. Walentym, inne podają daty alternatywne; brak polskiego, silnego kultu żeńskiej patronki o tym imieniu sprzyja tej zmienności.
Imieniny
25 lipiec, 24 październik, 25 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
