Walentyn

Znaczenie

Imię Walentyn jest polską adaptacją łacińskiego cognomen Valentinus, wywodzącego się od przymiotnika valens, valent- w znaczeniu „silny, zdrowy, dzielny”. W polszczyźnie z tego samego tematu powstały równolegle dwie formy odpowiadające łacińskiemu -inus: zakończenie -yn i -y, stąd para Walentyn/Walenty, analogicznie do Konstantyn/Konstanty; w praktyce historycznej i współczesnej zdecydowanie dominuje wariant Walenty. Postać Walentyn jest poświadczona, ale rzadsza; częściej pojawia się w zapisach z XIX i XX wieku oraz w środowiskach kresowych, gdzie oddziaływała wschodniosłowiańska forma Valentin/Valentyn i niemiecki Valentin. Sporadycznie spotyka się nienormatywną w polszczyźnie grafię z literą V (Valentyn), wynikającą z wpływów obcych. Imię związane jest z kultem kilku wczesnochrześcijańskich męczenników o imieniu Valentinus, z których najsłynniejszy, czczony w Polsce jako św. Walenty, ma dzień wspomnienia 14 lutego; dla formy Walentyn zwyczajowo przyjmuje się te same imieniny. W polskiej tradycji ludowej św. Walenty bywa patronem zakochanych i osób chorych na epilepsję, co utrwaliło rozpoznawalność imienia, choć współczesne „Walentynki” nie przełożyły się na wyraźny wzrost nadawania formy Walentyn. Diminutywy są zbieżne z formą Walenty: Walek, Waluś, Walcio, rzadziej Walentek; żeńską odpowiedniczką jest Walentyna. Brakuje rozbudowanych danych o średniowiecznej frekwencji wariantu Walentyn; źródła zgodnie wskazują, że pozostawał on w cieniu popularniejszego Walentego.

Imieniny

16 październik, 25 październik, 29 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco