Walenty

Znaczenie

Imię Walenty wywodzi się z łacińskiego Valentinus, formy od cognomen Valens/Valentinus, z rdzeniem od czasownika valere „być silnym, zdrowym”; semantycznie oznacza „mocny, dzielny, zdrowy”. Do polszczyzny trafiło za pośrednictwem tradycji chrześcijańskiej i kalendarza liturgicznego; w źródłach polskich notowane od późnego średniowiecza (najczęściej w wersji łacińskiej Valentinus w metrykach, a w polszczyźnie jako Walenty). Równoległe warianty historyczne to Walent, Walentyn i pisownia Valenty/Valentin pod wpływem kancelarii łacińskich i niemieckich; na Kresach spotykano też formę Walentyn pod wpływem wschodniosłowiańskim. Zdrobnienia i hipokorystyki obejmują m.in. Walek, Waluś, Walcio oraz dawniej Walentek; na ich bazie powstało wiele nazwisk: Walentowicz, Walentowski, Walentynowicz, Walencik, Walenczyk, Walentyk, co pośrednio świadczy o szerszej dawnej frekwencji. Kult św. Walentego, męczennika z III wieku, silnie utrwalił imię w Polsce; w pobożności ludowej święty bywał patronem chorych na padaczkę i nerwice, a od końca XX wieku imię łączy się też w świadomości potocznej z popularnością walentynek. W nowożytności i w XIX wieku Walenty był imieniem rozpowszechnionym w warstwach ludowych, zwłaszcza w Małopolsce i na Śląsku, lecz w XX wieku jego użycie wyraźnie spadło. Obecnie pozostaje rzadkie, choć obserwuje się umiarkowany renesans imion tradycyjnych; brak precyzyjnych, jednolitych danych liczbowych dla najnowszych roczników. Imienia nie należy mylić z pokrewnym etymologicznie, lecz odrębnym Walerian.

Imieniny

7 styczeń, 14 luty, 2 maj, 21 maj, 16 październik, 24 październik, 29 październik, 13 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco