Vitalina

Znaczenie

Vitalina to rzadkie, żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, semantycznie związane z rdzeniem vita „życie”. Jego etymologiczną podstawą jest łacińskie vitalis „żywotny, pełen życia”, znane w świecie chrześcijańskim za sprawą wczesnochrześcijańskich świętych o imieniu Vitalis; żeńska forma Vitalina powstała wtórnie jako formacja żeńska i/lub zdrobniała z przyrostkiem -ina, typowym zarówno dla języków romańskich, jak i słowiańskich. W obiegu wschodniosłowiańskim imię funkcjonuje przede wszystkim jako odpowiednik żeński od męskiego Vitalij/Witalij (ros. Виталий, ukr. Віталій), obok wariantów Vitaliya/Witalia; w językach romańskich spotyka się równolegle Vitalina jako pochodną od Vitale/Vitalino. W Polsce imię to nie ma ugruntowanej tradycji i nie figuruje w starszych źródłach onomastycznych; najpewniej pojawia się dopiero współcześnie, głównie w rodzinach o korzeniach ukraińskich, białoruskich lub rosyjskich, a także jako wybór o międzynarodowym brzmieniu i pozytywnej, „życiodajnej” etymologii. Dane historyczne o jego dawnym występowaniu w polskich metrykach są skąpe lub ich brak. Spotykane są zapisy Vitalina (międzynarodowe) i spolszczone Witalina; pokrewne formalnie są też Witalia/Vitalia. Nie istnieje odrębna tradycja imieninowa dla Vitaliny w Polsce, toteż ewentualnie łączy się je z terminami wyznaczonymi dla Witalisa/Witalii. Drobne formy używane przez nosicielki to najczęściej Vita i Lina, rzadziej Wita.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco