Varvara

Znaczenie

Imię Varvara jest wschodniosłowiańskim odpowiednikiem polskiej Barbary, wywodzącym się z greckiego Βαρβάρα, żeńskiej formy przymiotnika barbaros, czyli „cudzoziemski, obcy”, pierwotnie kojarzonego z onomatopeicznym „bar-bar” jako „bełkotliwy, niezrozumiały”. W średniowiecznej grece litera beta była wymawiana jak v, co w tradycji cerkiewnosłowiańskiej i językach prawosławnych utrwaliło formę Varvara (cyrylicą Варвара), podczas gdy w nurcie łacińskim rozwinęła się forma Barbara. Na rozpowszechnienie imienia wpłynął kult św. Barbary, czczonej w Kościele zachodnim i wschodnim jako męczennica wczesnochrześcijańska; w kręgu prawosławnym używana była częściej postać Varvara. W Polsce historycznie dominowała Barbara, natomiast Varvara pojawiała się marginalnie na obszarach dawnej Rzeczypospolitej związanych z prawosławiem i unią brzeską oraz współcześnie wśród imigrantów z Rosji, Ukrainy i Białorusi; bywa też wybierana jako wyróżniający się wariant w aktach stanu cywilnego, które dopuszczają oryginalną pisownię. Spotyka się także zapis Warwara, zwłaszcza w XIX-wiecznych polskich transkrypcjach z rosyjskiego. W tradycji wschodniej funkcjonują zdrobnienia Waria, Warieńka czy Warjusza, natomiast w polszczyźnie przeważają formy od Barbary (Basia, Baśka, Barbarka). Wspomnienie liturgiczne przypada 4 grudnia; w Kościołach trzymających się kalendarza juliańskiego obchód wypada później według nowego stylu. Brakuje dokładnych danych liczbowych, ale w Polsce Varvara pozostaje imieniem rzadkim.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco