Valentyna

Znaczenie

Valentyna to żeńska forma imienia wywodzącego się z łacińskiego Valentina, z kolei pochodzącego od przydomka Valentinus, utworzonego od czasownika valere ‘być silnym, zdrowym, mieć się dobrze’ oraz przymiotnika valens ‘krzepki, dzielny’. Znaczeniowo imię niesie więc odcień ‘silna, zdrowa, mocna’. W polszczyźnie tradycyjnym odpowiednikiem jest spolszczona postać Walentyna; zapis przez V pojawia się przede wszystkim jako bezpośrednia forma łacińska lub – częściej w ostatnich dekadach – rezultat transliteracji ze wschodniosłowiańskich (ukr. Valentyna), podczas gdy rosyjskie Валентина bywa oddawane jako Valentina. W krajach romańskich i anglojęzycznych utrwaliła się forma Valentina, w językach wschodniosłowiańskich popularne są hipokorystyki pokroju Valia/Valja; w polszczyźnie spotyka się zdrobnienia Walentynka, Tyna, Tina. W tradycji chrześcijańskiej istnieje męczennica św. Valentina z Cezarei (IV w.), lecz jej kult w Polsce pozostawał marginalny; imieniny łączono niekiedy analogicznie z dniem św. Walentego, ale kalendarze różnią się co do dat lub je pomijają. Co do użycia w Polsce, brak jednolitych danych rozdzielających zapis przez V i W; można jedynie stwierdzić, że Walentyna jest formą starszą i rzadszą, a Valentyna pojawia się sporadycznie, zwłaszcza w środowiskach o wschodniosłowiańskim rodowodzie i w nowszych rejestrach, w których dopuszczalne są oryginalne obce grafie.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco