Valentin
Znaczenie
Imię Valentin jest męskim odpowiednikiem łacińskiego Valentinus, utworzonego od cognomen Valens, czyli „silny, zdrowy, dzielny”, wywodzącego się z czasownika valeo „być w dobrej kondycji”. Upowszechniło się w świecie chrześcijańskim za sprawą kultu kilku świętych o tym imieniu, zwłaszcza rzymskiego męczennika z III wieku, którego wspomnienie 14 lutego ukształtowało popularne „walentynki”. W Polsce tradycja kultu św. Walentego jest średniowieczna, a rodzime odpowiedniki imienia, przede wszystkim Walenty oraz rzadszy Walentyn, były notowane w dokumentach łacińskich jako Valentinus. Z nich pochodzą liczne nazwiska, m.in. Walentowicz, Walentynowicz, Walentyński, co świadczy o dawnej popularności wariantów z początkowym W, zgodnych z historyczną polską realizacją łacińskiego V. Forma pisana z V, czyli Valentin, ma charakter obcy i w Polsce występuje marginalnie; spotykana bywała w metrykach na terenach z silnym wpływem niemczyzny, w rodzinach mieszanych lub w zapisie rosyjskiego Валентин, a współcześnie pojawia się jako wybór „międzynarodowy”. Brakuje precyzyjnych danych o najwcześniejszych użyciach wariantu z V w Polsce; najpewniej funkcjonował on głównie w obcojęzycznych rejestrach. Zdrobnienia w polszczyźnie częściej tworzy się od formy Walenty (Walek, Waluś), natomiast przy ortografii Valentin bywa używane krótkie Val czy Tino. W kalendarzach polskich imię to łączy się z datą 14 lutego, choć zwykle pod hasłem Walenty lub Walentyn.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
