Vadim

Znaczenie

Imię Vadim (pol. zwykle Wadim) ma pochodzenie wschodniosłowiańskie i jest dobrze poświadczone w tradycji rosyjskiej, białoruskiej i ukraińskiej, choć jego etymologia nie jest całkowicie jednoznaczna. Najczęściej wywodzi się je ze staroruskiego czasownika vaditi ‘wdawać w spór, pozywać, wszczynać zwadę’, z rdzeniem oznaczającym kłótnię lub spór; stąd interpretacje znaczeniowe w rodzaju ‘sporny, kłótliwy, buntowniczy’. Z tą konotacją koresponduje romantyczno‑historyczna postać Wadima Chrobrego (Vadim Khrabryj), bohatera kronikarsko‑literackiej tradycji o oporze wobec Ruryka, co w XIX wieku przyczyniło się do renesansu imienia w Rosji. Istnieją też mniej pewne hipotezy, m.in. ludowa łącząca je z czasownikiem ‘wodzić, prowadzić’, które badacze uznają za wtórne. Historyczne warianty językowe to rosyjskie Vadim (Вадим), białoruskie Vadzim (Вадзім) i ukraińskie Vadym (Вадим); hipokorystyki wschodniosłowiańskie to m.in. Vadik/Vadik. W Polsce funkcjonuje forma spolszczona Wadim i równoległa, międzynarodowa Vadim; wybór bywa motywowany tradycją rodzinną, paszportyzacją lub upodobaniem do oryginalnej pisowni. Imię nie należało do tradycji staropolskiej i pojawiło się częściej dopiero w XX wieku, zwłaszcza po 1945 roku, wraz z kontaktami z kulturą wschodnią oraz migracjami; dziś pozostaje rzadkie, choć rozpoznawalne, spotykane zarówno w regionach wschodnich, jak i w dużych miastach. Nie ma utrwalonej daty imienin w polskich kalendarzach. Znanym nosicielem w Polsce jest m.in. Wadim Tyszkiewicz, co pokazuje pełną adaptację imienia w polszczyźnie.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco