Tytus

Znaczenie

Tytus to polska forma łacińskiego imienia Titus, jednego z najczęstszych rzymskich praenomen. Jego etymologia jest niepewna: bywa wiązana z podłożem sabińskim lub etruskim, a popularne skojarzenie z łacińskim titulus („tytuł”) uznaje się za wtórne i ludowe. Imię rozpowszechniło się w świecie chrześcijańskim dzięki św. Tytusowi, uczniowi św. Pawła i biskupowi Krety, adresatowi nowotestamentowego Listu do Tytusa; stąd obecność formy Titos w grece kościelnej. W Polsce notowane jest od średniowiecza głównie w zapisach łacińskich jako Titus, lecz pozostawało rzadkie; brak wiarygodnych danych ilościowych z dawnych epok. W nowożytności i w XIX wieku funkcjonowało zwłaszcza w środowiskach ziemiańsko-inteligenckich, o czym świadczą nosiciele tacy jak Tytus Działyński, Tytus Chałubiński czy Tytus Czyżewski. W XX wieku rozpoznawalność imienia dodatkowo utrwalił komiks „Tytus, Romek i A’Tomek”, co jednak nie zawsze przekładało się na częste nadawanie. Po 1990 roku obserwuje się umiarkowany powrót, zgodny z modą na imiona klasyczne i rzadkie, lecz wciąż pozostaje ono poza ścisłą czołówką. Odpowiedniki obcojęzyczne to m.in. łacińsko-angielsko-niemieckie Titus, włosko-hiszpańskie Tito, węgierskie Titusz, litewskie Titas. W polszczyźnie funkcjonują zdrobnienia Tytuś i Tytusik, rzadziej Tytek; wymowa akcentowana jest na pierwszą sylabę. Imieniny najczęściej obchodzi się 26 stycznia. Znaczenie dosłowne bywa interpretowane jako „czcigodny”, lecz jest to interpretacja niepewna wobec niejasnego pochodzenia.

Imieniny

4 styczeń, 6 luty, 15 kwiecień, 18 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco