Tyberiusz

Znaczenie

Tyberiusz to polska forma łacińskiego praenomenu Tiberius, które wywodzi się od nazwy rzeki Tyber (łac. Tiberis). Sam hydronim uważany jest za przedłaciński, najpewniej etruski, a jego pierwotne znaczenie pozostaje niepewne; imię interpretuje się więc opisowo jako „człowiek znad Tybru” lub „należący do Tybru”. W starożytnym Rzymie Tiberius funkcjonował jako imię osobowe, znane m.in. dzięki cesarzowi Tyberiuszowi; wzmianka o jego panowaniu w Ewangelii Łukasza wprowadziła nazwę do kręgu kultury chrześcijańskiej, choć bez silnej, rozpowszechnionej w Polsce tradycji hagiograficznej. Do polszczyzny imię przeniknęło przez łacinę uczoną i humanistyczną oraz literaturę, ale nie ma dowodów na szersze średniowieczne użycie; w dawnych metrykach spotyka się z reguły łacińskie Tiberius, a forma Tyberiusz utrwaliła się nowożytnie. Historyczne polskie warianty pisowni nie są poświadczone w sposób systematyczny; jedyną normatywną postacią pozostaje Tyberiusz, a zdrobnienia są rzadkie i nieustabilizowane. W innych językach odpowiadają mu m.in. Tiberius (ang., niem.), Tiberio (wł., hiszp., port.), Tibère (fr.) i Tiberiu (rum.). W Polsce imię należy do kategorii rzadkich: występuje sporadycznie, głównie z motywacji erudycyjnej lub jako wybór o klasycznym, wyróżniającym brzmieniu. Brakuje ustalonej tradycji imieninowej i szerokiej obecności w kalendarzach, a dane statystyczne notują znikome częstotliwości nadawania.

Imieniny

24 kwiecień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco