Trofima

Znaczenie

Imię Trofima jest żeńskim odpowiednikiem imienia Trofim, pochodzącego z greckiego Trophimos, ‘dobrze żywiony, karmiony’, wywodzonego od czasownika trephein ‘karmić, żywić’ i rzeczownika trophē ‘pokarm’. Przez łacinę kościelną (Trophimus) i tradycję wczesnochrześcijańską, z postaciami św. Trofima z Efezu i św. Trofima z Arles, imię trafiło do kręgu słowiańskiego via cerkiewnosłowiańskie Trofim. Żeńska forma Trofima w polszczyźnie ma charakter wtórny i marginalny: powstała analogicznie przez dodanie -a do męskiej podstawy, bez utrwalonej rodzimej tradycji. Dane historyczne o jej użyciu są bardzo skąpe; nie notują jej średniowieczne ani staropolskie źródła, a pojawienia w metrykach z XVIII–XX wieku mają charakter sporadyczny i dotyczą przede wszystkim terenów wschodnich (Podlasie, Polesie, dawna Galicja Wschodnia), pod wpływem onomastyki prawosławnej i greckokatolickiej. Niekiedy forma Trofima bywała efektem odczytania dopełniacza męskiego imienia Trofim jako imienia żeńskiego, co dodatkowo zaciera obraz realnego użycia. Warianty żeńskie spotykane peryferyjnie to Trofimia lub, w zapisie zależnym od transliteracji, Trofimija; porównawczo na gruncie wschodniosłowiańskim istnieją formy typu Trafima. W polskich kalendarzach imię nie figuruje i dziś pozostaje praktycznie nieużywane; jeśli występuje, to z motywacji rodzinnej lub wyznaniowej. Semantycznie niesie odcień ‘żywionej, podtrzymywanej’, który w tradycji chrześcijańskiej bywał interpretowany duchowo jako ‘wychowana/utrzymywana łaską’.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco