Tola

Znaczenie

Tola w polskiej tradycji imienniczej funkcjonuje przede wszystkim jako hipokorystyk, czyli forma pieszczotliwa i skrócona, która z czasem bywała i bywa nadal rejestrowana jako imię samodzielne. Najczęściej wywodzi się ją od Antoniny (łac. Antonius o niepewnej etymologii), poprzez redukcję tematu An-to- i dodanie typowego dla polskich zdrobnień formantu -la, ale możliwe są też pochodzenia od Teofili (gr. Theóphilos „umiłowany przez Boga”) oraz rzadziej od Anatolii (gr. anatolē „wschód, świt”) lub Teodory. Mechanizm tworzenia Toli wpisuje się w polską tendencję do krótkich, miękkich form żeńskich na -la, bliskich stylistycznie takim imionom jak Pola czy Nela. Brakuje jednoznacznych, wczesnych poświadczeń Toli jako imienia chrzestnego w źródłach średniowiecznych; w materiałach nowożytnych i XIX-wiecznych spotyka się ją przede wszystkim jako domowe zdrobnienie, z incydentalnymi rejestracjami urzędowymi w XX wieku. W ostatnich dwóch dekadach notuje się wyraźny wzrost popularności Toli jako imienia samodzielnego, choć nadal często pozostaje formą używaną obok pełnych imion typu Antonina. Nie łączy się jej w Polsce z biblijnym męskim imieniem Tola, znanym z tradycji hebrajskiej; zbieżność brzmieniowa jest przypadkowa. Tola nie ma odrębnej patronki ani stałej daty imienin, dlatego zwyczajowo obchodzi się je w terminach właściwych imieniu źródłowemu. Zdrobnienia wtórne to m.in. Tolka, Tolcia i Tolusia.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco