Teotym

Znaczenie

Imię Teotym ma pochodzenie grecko‑łacińskie i wywodzi się od greckiego Theótimos (Θεότιμος), złożenia theós ‘bóg’ oraz tīmḗ ‘cześć, szacunek’. Semantycznie bywa interpretowane dwojako: jako ‘ten, który czci Boga’ lub ‘czczony przez Boga’, przy czym w grece z członem -timos częstsza jest nuta ‘szanowany/czczony’. Imię trafiło do łaciny jako Theotimus/Teotimus i w tej formie bywa poświadczane w źródłach kościelnych; z niego pochodzą współczesne warianty romańskie, m.in. fr. Théotime, wł. Teotimo, hiszp. i port. Teótimo. Polski Teotym jest adaptacją fonetyczno‑ortograficzną zgodną z rodzimym zwyczajem oddawania greckiego -imos jako -ym, jednak imię to pozostaje w Polsce skrajnie rzadkie. Brakuje stabilnych danych statystycznych i zapisów historycznych świadczących o jego szerszym użyciu w dawnej Polsce; pojawia się, jeśli w ogóle, raczej w łacińskich formach Theotimus w kontekstach hagiograficznych lub uczonych. Najstarszym i najszerzej znanym nosicielem jest św. Teotym (Theotimus) z Tomis, biskup Scytii Mniejszej z przełomu IV i V wieku, czczony przede wszystkim w tradycji wschodniej, co ograniczyło wpływ kultu na polską antroponimię. Współcześnie imię nie figuruje w popularnych kalendarzach i nie ma utrwalonej daty imienin; w praktyce pojawia się sporadycznie, wybierane raczej ze względu na oryginalność i teoforyczny sens. Możliwe polskie warianty historyczne to Teotim (spolszczenie) i łac. Theotimus.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco