Teodota

Znaczenie

Teodota to rzadkie w Polsce żeńskie imię pochodzenia greckiego, wywodzące się od Theodóta, złożenia theós „Bóg” i dótos „dany, darowany” (od czasownika didónai „dawać”), co semantycznie odpowiada formule „darowana przez Boga” i jest bliskie znaczeniowo parze Dorota/Dorotea („dar Boży”), lecz odwraca zależność składników. W źródłach greckich notowano formy Θεοδότα/Θεοδότη, w łacinie utrwaliła się Theodota; na gruncie wschodniosłowiańskim funkcjonują warianty Feodota/Feodotija, które przez cerkiewszczyznę przenikały do imiennictwa Rusi. Hagiografia notuje kilka męczennic o tym imieniu (m.in. z Ancyry i Salonik, przełom III/IV w.), co podtrzymywało jego obecność w tradycji bizantyńskiej i prawosławnej; w łacińskim Zachodzie kult był słabszy. W Polsce imię nie ma utrwalonej tradycji; brak jednoznacznych poświadczeń w średniowiecznych źródłach polskich, a ewentualne dawne użycia mogły dotyczyć środowisk ruskich w granicach dawnej Rzeczypospolitej. W XIX–XX w. pojawia się sporadycznie, częściej w kręgu wschodniego chrześcijaństwa lub jako imię zakonne; współcześnie pozostaje niemal nieużywane i nie występuje w rankingach nadawania, zwykle też nie osiąga progu publikacyjnego w statystykach państwowych. W polszczyźnie bywa mylone z popularniejszymi Teodora, Teodozja i Dorota; hipotetyczne zdrobnienia typu Teodotka czy Dota nie mają realnego zaplecza frekwencyjnego. Nie ma ustalonej daty imienin w tradycji polskiej; w kalendarzach wschodnich wspomnienia św. Teodoty przypadają w różnych terminach.

Imieniny

29 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco