Teodot

Znaczenie

Teodot to rzadkie w Polsce imię męskie pochodzenia greckiego, wywodzące się od Θεόδοτος Theódotos ‘dany przez Boga’, złożonego z theós ‘Bóg’ i dótos ‘dany’ (od czasownika didōmi ‘dać’). Znaczeniowo jest bliskie imieniu Teodor (Theódoros ‘dar Boga’), lecz etymologicznie to inny twór, stąd możliwe dawne i współczesne pomyłki oraz zamienne użycia w przekładach hagiograficznych. W tradycji łacińskiej i naukowej występuje jako Theodotus, w nowogreckiej jako Theódotos/Théodotos, we wschodniosłowiańskiej jako Феодот Feodot oraz Федот Fedot; w polszczyźnie spotyka się formy Teodot, rzadziej arch. Fiedot jako adaptacja wschodniosłowiańska. Imię znane było przede wszystkim dzięki kultowi licznych starożytnych świętych i męczenników, m.in. Teodota z Ancyry, jednak brak wiarygodnych świadectw jego szerszej obecności w staropolskim nazewnictwie; pojawia się głównie w tekstach hagiograficznych i martyrologiach. W nowożytnej Rzeczypospolitej forma wschodnia bywała notowana incydentalnie w dokumentach kresowych, ale bez większej ciągłości. W dzisiejszej Polsce imię praktycznie nie występuje w obiegu; w statystykach urzędowych XXI wieku, o ile w ogóle się pojawia, to wyłącznie jednostkowo, i nie posiada ustalonego miejsca w kalendarzach imieninowych. Brak również utrwalonych polskich zdrobnień. Historyczne warianty i ekwiwalenty obejmują Teodot, Theodotus, Theódotos, Feodot, Fedot/Fiedot, przy czym ich funkcjonowanie zależało od kręgu kulturowego i języka źródła.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco