Tatiana

Znaczenie

Tatiana to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywiedzione z formy Tatiana, żeńskiego odpowiednika miana Tatianus, które z kolei powstało od archaicznego, sabinskiego imienia Tatius; jego praetymologia pozostaje niepewna, co do zasady przyjmuje się jedynie sabinskie, przedłacińskie pochodzenie. W Kościele starożytnym rozpowszechnił je kult św. Tatiany, rzymskiej męczennicy z III wieku, czczonej w tradycji zachodniej i wschodniej, a jej wspomnienie w kalendarzach przypada najczęściej na 12 stycznia; w Rosji dzień ten bywa obchodzony jako „Tatianin dień”. Na obszarze słowiańskim funkcjonują liczne warianty: rosyjskie Tatyana, ukraińskie Tetiana, białoruskie Taciana, południowosłowiańskie Tatjana, w językach zachodnich utrwaliły się pisownie Tatiana/Tatyana. W polszczyźnie normatywną formą jest Tatiana, fonetycznie wymawiana najczęściej jako „Tacjana”; spotykane są także rzadsze zapisy Tacjana i Tatjana, pozostające pod wpływem ortografii obcych. Zdrobnienia w Polsce bywają adaptowane z rosyjskiego (Tania, rzadziej Tanja), lecz ich użycie ogranicza skojarzenie semantyczne wyrazu „tania”. Historycznie imię było u nas rzadkie i kojarzone z kręgiem wschodniosłowiańskim oraz społecznościami prawosławnymi i unickimi; większą rozpoznawalność przyniosła literatura rosyjska, szczególnie postać Tatiany Łarin z Eugeniusza Oniegina, oraz kontakty kulturowe XX wieku. Dane o frekwencji w dawnych stuleciach są skąpe; po II wojnie światowej notowano okresowe wzrosty, jednak do dziś imię pozostaje w Polsce umiarkowanie rzadkie i nie należy do czołówki nadawań.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco