Taras

Znaczenie

Taras to męskie imię wschodniosłowiańskie, zwłaszcza ukraińskie i białoruskie, wywodzące się z greckiego Tarasios (łac. Tarasius), pierwotnie określenia toponimicznego „człowiek z Tarasu”, czyli z greckiego miasta Taras (Tarent) w Italii, którego eponimem w micie był Taras, syn Posejdona. Do tradycji słowiańskiej trafiło wraz z chrześcijaństwem bizantyjskim; kościelna forma staroruska brzmiała Tarasij (Тарасий), a formą potoczną stał się skrócony Taras. W Polsce odpowiada mu rzadkie, książkowe imię Tarazjusz, związane z kultem św. Tarazjusza, patriarchy Konstantynopola (VIII w.); z jego wspomnieniem 25 lutego łączy się najczęściej proponowana data imienin, choć w polskich kalendarzach świeckich imię zwykle nie występuje. Warianty i hipokorystyki notowane w tradycji wschodniej to m.in. Tarasko, Taraś, Tarasik, a w językach pokrewnych: rosyjskie i ukraińskie Taras, białoruskie Taras. Na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej imię było obecne w środowiskach ruskich i unickich, co potwierdza bogaty zespół nazwisk pochodnych: Taras, Tarasiuk, Tarasewicz, Taraszewicz i inne. W Polsce współcześnie Taras jako imię chrzestne pozostaje bardzo rzadkie i pojawia się głównie w rodzinach o ukraińskich korzeniach lub w kontekście dwujęzycznym; jego rozpoznawalność wzmacnia postać Tarasa Szewczenki. Brakuje wiarygodnych, pełnych danych liczbowych o historycznej frekwencji tego imienia w Polsce.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco