Stanislaw
Znaczenie
Imię Stanislaw w polskiej normie to Stanisław; zapis bez diakrytyku pojawia się w dokumentach międzynarodowych i w diasporze. Pochodzi z prasłowiańskiej tradycji dwuczłonowej i składa się z elementów stan-/stani- oraz -sław, przy czym pierwszy człon łączy się z czasownikiem stać/stanąć lub rzeczownikiem stan, a drugi oznacza „sławę, chwałę”. Najczęściej interpretuje się je życzeniowo jako „niech stanie się sława” albo „ten, który osiągnie sławę”, choć ścisła rekonstrukcja semantyki najdawniejszych form nie zawsze jest pewna. W źródłach średniowiecznych spotyka się formy łacińskie Stanislaus oraz staropolskie warianty graficzne typu Stanysław, Stanislaw; brak jednak pełnych danych o najwcześniejszych, przedpisanych poświadczeniach w Polsce. Na popularność imienia ogromnie wpłynął kult św. Stanisława biskupa krakowskiego (XI w.), a później św. Stanisława Kostki; nosili je też królowie Stanisław Leszczyński i Stanisław August Poniatowski, co utrwalało prestiż. W polszczyźnie funkcjonuje wiele hipokorystyków: Staś, Stasio, Stasiek, Staszek, Stachu, Stanek; żeński odpowiednik to Stanisława. Liczne nazwiska pochodne (np. Stanisławski, Stasik) świadczą o dawnej frekwencji. W ujęciu porównawczym odpowiada mu czesko-słowacki i wschodniosłowiański Stanislav, niem. i łac. Stanislaus, fr. Stanislas, wł. Stanislao, węg. Szaniszló. W Polsce imię było nieprzerwanie obecne od średniowiecza, po spadku popularności w drugiej połowie XX w. odnotowało wyraźne odrodzenie w XXI w., dziś należy do tradycyjnych imion nadawanych bardzo często.
Imieniny
5 maj, 8 maj, 18 wrzesień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
