Stanisław
Znaczenie
Żeńska postać omawianego imienia w polszczyźnie normatywnej brzmi Stanisława; użycie formy Stanisław jako imienia żeńskiego bywa wyłącznie incydentalne, zwykle wynika z błędów metrykalnych lub celowej stylizacji, i nie jest zgodne z tradycją onomastyczną. Imię Stanisława należy do staropolskich złożeń słowiańskich, wywodzi się z członów stan- (od stać, stanąć, „ustanowić”, „doprowadzić do bycia”) i -sława („sława”), co semantycznie odczytuje się jako „ta, która stanie się sławna” albo „ta, która umacnia sławę”. W średniowieczu udokumentowane jest głównie w formach Stanysława i Stanisława, w łacińskich zapisach jako Stanislava, a w piśmiennictwie bez znaków diakrytycznych jako Stanislawa; forma żeńska pozostaje wtórna wobec niezwykle popularnego męskiego Stanisław, którego kult wspierała pobożność związana ze św. Stanisławem. Drobne warianty regionalne i hipokorystyki to m.in. Stasia, Staszka, Staśka, Stacha czy rzadziej Stachna. Dane o wczesnośredniowiecznym rozpowszechnieniu żeńskiej formy są skąpe i w porównaniu z męską lepiej poświadczone dopiero od czasów nowożytnych. W Polsce imię Stanisława notowało większą popularność w pierwszej połowie XX wieku, następnie uległo wyraźnemu spadkowi i obecnie jest nadawane rzadko, zwykle z motywacji rodzinnych lub dla podkreślenia tradycji. W słowiańszczyźnie odpowiadają mu formy typu Stanislava, jednak w polskim systemie imienniczym poprawną żeńską postacią pozostaje Stanisława, nie Stanisław.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
