Spirydon

Znaczenie

Imię Spirydon jest polską formą greckiego Spyridon (Σπυρίδων), które wywodzi się od rzeczownika spyris ‘kosz, pleciony kosz trzcinowy’; bywa mylnie łączone ze łacińskim spiritus, co jest etymologią ludową. Do kręgu języków słowiańskich trafiło przez grekę kościelną i łacinę oraz cerkiewnosłowiański, stąd równoległe warianty ortograficzne: polskie Spirydon i Spirydion (z łacińskim -ion), a także wschodniosłowiańskie Spiridon/Spyridon. Najsilniejszym nośnikiem imienia jest kult św. Spirydona z Tremituntu (IV w., biskup z Cypru), szczególnie żywy w Kościołach wschodnich; w polskich kalendarzach imieniny podaje się zwykle 14 grudnia. Na ziemiach polskich imię notowane było przede wszystkim w metrykach prawosławnych i greckokatolickich dawnej Rzeczypospolitej, zwłaszcza na Podlasiu, Polesiu i wśród społeczności ruskich i łemkowskich; w dokumentach XIX–XX w. pojawiają się naprzemiennie formy Spirydon i Spirydion, co odzwierciedla wpływ łaciny kancelaryjnej i rusyfikacji. Po II wojnie światowej imię znalazło się na marginesie użycia i dziś nadawane jest incydentalnie; brak szerokich danych liczbowych z dawnych epok, a współczesne statystyki wskazują na bardzo rzadkie wystąpienia. W polszczyźnie nie wytworzyła się ustalona sieć zdrobnień, a nazwiska pochodne typu Spirydowicz czy Spirydow świadczą o historycznej obecności formy w kręgu wschodniosłowiańskim. Imię zachowuje charakter wyraźnie tradycyjny i konfesyjny, rozpoznawalne przede wszystkim w obrządku wschodnim.

Imieniny

12 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco