Slawomir
Znaczenie
Sławomir (często zapisywany także bez znaków diakrytycznych: Slawomir) jest klasycznym dwuczłonowym imieniem słowiańskim, złożonym z członów sława i mir. Pierwszy element odpowiada prasłowiańskiemu *slava „sława, chwała”, wywodzonemu ostatecznie z praindoeuropejskiego rdzenia *ḱlew- „słyszeć, wieść, sława”, drugi zaś z *mirъ „pokój, ład; także ‘świat’ w językach wschodniosłowiańskich”. Semantycznie bywa interpretowane jako „sławny przez pokój”, „ten, który sławi pokój” lub szerzej „sławny i spokojny”. Imię jest kompozytowo odwrócone względem Mirosław i należy do tej samej rodziny imion na -mir (por. Kazimierz, Włodzimierz). W dawnych zapisach spotyka się formy łacińskie Slavomirus, Slavomir, rzadziej Slauomirus; żeńskim odpowiednikiem jest Sławomira. W Polsce imię znane było już w średniowieczu, choć jednoznaczne i datowane poświadczenia są nieliczne i rozproszone; po chrystianizacji stopniowo ustąpiło imionom chrześcijańskim, przetrwało jednak w tradycji i powróciło wraz z odrodzeniem zainteresowania rodzimym nazewnictwem w XIX i szczególnie w XX wieku. Największą frekwencję notowano w pokoleniach urodzonych w latach 60.–80. XX wieku; dziś nadawane jest rzadziej, pozostając imieniem rozpoznawalnym i stylistycznie neutralnym. Nie wykazuje silnych różnic regionalnych. Typowe hipokorystyki to Sławek i rzadziej Sławko; formy typu Mirek zdarzają się wtórnie i są niejednoznaczne.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
