Ścibor

Znaczenie

Ścibor to staropolskie imię męskie wywodzące się z prasłowiańskiego złożenia, którego pierwszy człon łączy się z czasownikiem czcić (od pra‑słow. čьstь ‘cześć, honor’), a drugi z elementem -bor/-bór odpowiadającym rzeczownikowi ‘bój, walka’ (nie mylić z polskim bór ‘las’). Semantycznie imię interpretowane bywa jako ‘ten, który zdobywa cześć w boju’ albo ‘walczący o honor’. Najstarsza, etymologicznie przejrzysta postać to Czcibór/Czcibor, poświadczona m.in. u Czcibora, brata Mieszka I; w toku rozwoju fonetycznego trudny zlepek czc- ulegał uproszczeniom i asybilacji, dając warianty Ścibor oraz Szczibor, oboczne zapisy średniowieczne notują formy Sczibor, Sthibor, Stibor i Scibor, a w łacinie kancelaryjnej spotyka się Stiborius. Blisko spokrewnione są czesko‑słowackie Ctibor i węgierskie Stibor (por. Ścibor/Stibor ze Ściborzyc, możnowładca u Zygmunta Luksemburskiego). Imię jest poświadczone w polskich źródłach od XIII–XV wieku w kręgu rycerskim i mieszczańskim, po czym wraz z postępującą chrystianizacją onomastyki stopniowo wychodziło z użycia, przetrwało jednak w nazwiskach i toponimach, jak Ścibor, Ściborski, Ściborowski, Ścibor‑Rylski oraz Ściborzyce, Ścibórz, Ściborów. W Polsce współcześnie pozostaje rzadkie i odbierane jako archaizujące, choć bywa świadomie wskrzeszane w trendzie powrotu do imion słowiańskich; w zapisach urzędowych i emigracyjnych spotyka się również formę bez znaków diakrytycznych Scibor. Dokładne dane statystyczne o częstości nadawania są ograniczone, ale konsensus badaczy wskazuje na bardzo niską frekwencję.

Imieniny

11 wrzesień, 14 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco