Saturnin

Znaczenie

Imię Saturnin pochodzi z łacińskiego Saturninus, utworzonego przyrostkiem -inus od imienia bóstwa Saturnus i znaczącego dosłownie „należący do Saturna” lub „z rodu Saturna”. Etymologia samego Saturnus nie jest pewna; bywa łączona z łacińskim satur „syty, pełny” albo satus „siew”, ale w badaniach pozostaje sporna. Imię weszło do chrześcijańskiej antroponimii bardzo wcześnie dzięki licznym męczennikom o tym imieniu, zwłaszcza św. Saturninowi z Tuluzy (III w.), którego kult rozpowszechnił się w świecie łacińskim; w polskiej tradycji imieniny najczęściej obchodzi się 29 listopada. Do Polski trafiło za pośrednictwem łaciny kościelnej i kalendarzy liturgicznych; w źródłach dawnych częstsza jest forma łacińska Saturninus, a w języku polskim ustabilizowała się skrócona postać Saturnin. Nazwa należy do rzadkich w całym okresie nowożytnym i współcześnie, sporadycznie pojawia się w metrykach od XVII–XIX wieku, częściej w środowiskach związanych z Kościołem; nie wykształcił się trwały zasób zdrobnień ani przydomków. Warianty w innych językach to m.in. francuskie Saturnin (oraz lokalnie Sernin), hiszpańskie i włoskie Saturnino, lecz w Polsce używa się wyłącznie formy Saturnin; żeński odpowiednik brzmi Saturnina i również jest bardzo rzadki. Z braku szerszej lokalnej czci świętych o tym imieniu oraz ze względu na brzmienie postrzegane jako archaiczne, imię nigdy nie osiągnęło tu popularności i pozostaje wyborem niszowym.

Imieniny

30 październik, 31 październik, 29 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco