Sambor

Znaczenie

Sambor to staropolskie imię męskie o słowiańskiej budowie dwuczłonowej, w której pierwszy element sam- interpretowany jest jako ‘sam, samotny’, a drugi -bor od prasłowiańskiego bor- ‘walczyć, zmagać się’ (por. czas. borzyć się), co daje znaczenie ‘ten, który walczy sam’ lub ‘samotny bojownik’. Rzadziej przywołuje się etymologię od rzeczownika bór ‘las’, jednak w antroponimii słowiańskiej człon -bor tradycyjnie wiązany jest z walką, jak w imionach Racibor czy Wszebor. Imię poświadczone jest w źródłach od średniowiecza, szczególnie na Pomorzu; nosili je książęta pomorscy Sambor I i Sambor II, a w łacińskich dokumentach spotyka się formę Samborius. Warianty historyczne i zapisy graficzne obejmują m.in. Sambor, Samborz oraz sporadycznie Zambor, a w kaszubszczyźnie utrzymuje się forma z s-. Derywaty i hipokorystyki to m.in. Samborek, Samborzyk, a ślady imienia widoczne są w toponimii (Samborzec, Samborowo) oraz w nazwiskach typu Samborski, Sambor. Brakuje pełnych danych liczbowych o częstości w epoce przednowożytnej; wiadomo jednak, że po upadku dawnego nazewnictwa słowiańskiego imię ustąpiło formom chrześcijańskim. W Polsce współcześnie pozostaje rzadkie, choć od lat 90. obserwuje się sporadyczne nadania w nurcie odnowy rodzimych imion, nieco częstsze na Pomorzu i w środowisku kaszubskim. W użyciu oficjalnym nie nastręcza problemów fleksyjnych: do Sambora, z Samborem, o Samborze.

Imieniny

25 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco