Salwator

Znaczenie

Imię Salwator ma pochodzenie łacińskie: wywodzi się od rzeczownika Salvator, „Zbawiciel”, tradycyjnego tytułu Chrystusa, zbudowanego na czasowniku salvare „zbawiać, ocalać” i rdzeniu salus „zbawienie, ocalenie”. Jego semantycznym odpowiednikiem w grece jest epitet Soter, znany w antyku i wcześnie zaadaptowany przez chrześcijaństwo. W polszczyźnie imię występuje jako spolszczony Salwator oraz w łacińskim zapisie Salvator spotykanym w dawnych metrykach kościelnych; niekiedy porównuje się je do powszechnych w innych językach wariantów: włoskiego Salvatore i hiszpańsko-portugalskiego Salvador. W Polsce ma charakter religijny i teoforyczny, ale użycie świeckie pozostaje marginalne: według dostępnych zestawień imienniczych i statystyk z ostatnich dekad imię to jest nadawane bardzo rzadko i nie tworzy stabilnej tradycji frekwencyjnej. Brakuje licznych, dobrze udokumentowanych przykładów historycznych nosicieli w dawnej Polsce; pojawia się raczej incydentalnie w źródłach klasztornych oraz w kontekstach kultowych. Z imieniem wiążą się skojarzenia toponimiczne, jak krakowski Salwator, nazwany od kościoła Najświętszego Salwatora. Imieniny nie są jednolicie ustalone; bywa wskazywany dzień wspomnienia św. Salwatora z Horta (18 marca), a w tradycji związanej z tytułem Najświętszego Zbawiciela także termin 6 sierpnia, choć praktyka ta jest wtórna i niepowszechna. W polszczyźnie brak utrwalonych zdrobnień; okazjonalnie tworzy się formy typu Salwatorek, lecz są one rzadkie i niekanoniczne.

Imieniny

18 marzec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco