Robertus

Znaczenie

Imię Robertus jest łacińską formą imienia germańskiego Robert, wywodzącego się z członów hrod/hruod „sława, chwała” i berht „jasny, znakomity”, co daje znaczenie „jaśniejący sławą” lub „sławny, znakomity”. Forma Robertus była typowa dla łaciny kancelaryjnej i kościelnej średniowiecza i wczesnej nowożytności, a w dokumentach występuje w przypadkach Robertus, Roberti, Robertum. W źródłach polskich spotykana jest od średniowiecza, zwłaszcza na terenach o silnych wpływach niemieckich i kościelnych (Śląsk, Małopolska), lecz zwykle jako zapis łaciński osoby funkcjonującej w języku potocznym jako Robert. Odmiany historyczne i ortograficzne w łacinie obejmują także Rotbertus, co odzwierciedla starszą postać germańską Hrodebert/Rotbert; należy odróżniać pokrewne, lecz odrębne imię Rupert (łac. Rupertus, niem. Ruprecht), które ma tę samą etymologię, ale inną linię rozwojową. Kult św. Roberta z Molesme i innych świętych o tym imieniu mógł sprzyjać upowszechnieniu w kręgach zakonnych, jednak brak jednoznacznych danych o intensywności tego wpływu w Polsce. W nowożytnych księgach metrykalnych Robertus bywa zapisem imienia Robert w kontekście łacińskim; jako imię urzędowe w brzmieniu Robertus jest dziś w Polsce praktycznie nieużywane. Współcześnie funkcjonuje powszechnie forma polska Robert z hipokorystykami typu Robercik, Robertek, Robuś, natomiast łacińskie Robertus pozostaje terminem onomastycznym i archiwalnym. Jeśli chodzi o frekwencję dawnego użycia formy Robertus w Polsce, brak precyzyjnych, całościowych zestawień.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco