Renáta

Podobne: Renata, Renāta, Renáta

Znaczenie

Imię Renáta jest żeńską postacią łacińskiego Renatus, utworzonego od imiesłowu renatus ‘ponownie narodzony, odrodzony’ (re- + nasci ‘rodzić się’). W tradycji chrześcijańskiej niosło ideę „odrodzenia w wierze” poprzez chrzest, dlatego funkcjonowało w średniowieczu jako łacińska Renata, a w nowożytnej Europie rozpowszechniły je liczne formy narodowe: włoska i hiszpańska Renata, francuska Renée, niemiecka Renate, obok męskich René, Renato czy Renat. W językach czeskim, słowackim i węgierskim utrwaliła się pisownia Renáta, gdzie znak á oznacza samogłoskę długą; w polszczyźnie normatywna i historycznie ugruntowana jest forma Renata, bez diakrytyku. Polskie źródła sprzed XX wieku notują to imię rzadko; wyraźnie upowszechniło się dopiero po II wojnie światowej, częściowo pod wpływem mody niemieckiej (Renate) i ogólnoeuropejskiej, osiągając szczyt popularności w latach 60.–70. XX wieku, natomiast dziś nadawane jest sporadycznie. W Polsce zapis Renáta spotyka się incydentalnie, zwłaszcza u osób o pochodzeniu czeskim, słowackim lub węgierskim; w praktyce urzędowej bywa on sprowadzany do postaci Renata i wymowy bez wydłużenia samogłoski. Imieniny w polskich kalendarzach najczęściej przypadają 12 listopada, choć pojawiają się też inne daty. Historycznych wariantów polskich poza Renata zasadniczo nie odnotowano.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco