Regīna
Znaczenie
Regīna to klasyczna łacińska forma imienia Regina, w której makron nad i oznacza długość samogłoski; w polszczyźnie używa się zapisu bez znaku diakrytycznego. Etymologicznie wywodzi się od łac. regina ‘królowa’, żeńskiej postaci rzeczownika rex, regis ‘król’, ostatecznie od praindoeuropejskiego rdzenia znaczącego ‘rządzić, kierować’. Jako imię chrześcijańskie upowszechniło się dzięki teologii i liturgii, zwłaszcza tytułowi maryjnemu Regina Caeli, oraz kultowi św. Reginy (męczennicy czczonej m.in. we Francji), co w kalendarzu polskim przełożyło się na imieniny najczęściej obchodzone 7 września. W źródłach polskich imię pojawia się w łacińskich metrykach od epoki nowożytnej; brak pewnych danych pozwalających wskazać pierwsze poświadczenia, ale jego frekwencja rośnie wraz z ugruntowaniem się metryk trydenckich. W Rzeczypospolitej bywało również imieniem świeckim w środowiskach żydowskich jako odpowiednik hebrajskiego Malka (‘królowa’), zapisywany w dokumentach po łacinie jako Regina. W Polsce formą normatywną jest Regina, rzadziej spotyka się egzogeniczne warianty obce, takie jak francuskie Régine czy niemieckie Regine; potoczne zdrobnienia to przede wszystkim Gina i Reginka. Użycie imienia miało umiarkowaną popularność w XX wieku, zwłaszcza w okresie międzywojennym i w pierwszych dekadach powojennych; obecnie należy do imion rzadkich, nadawanych sporadycznie, choć zachowuje stabilną tradycyjną obecność dzięki konotacjom maryjnym i klasycznemu brzmieniu.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
