Prosper

Znaczenie

Imię męskie Prosper ma pochodzenie łacińskie i wywodzi się z przymiotnika prosper, prosperus, oznaczającego „pomyślny, szczęśliwy, sprzyjający powodzeniu”; etymologia bywa łączona z elementami pro „dla, za” i spes „nadzieja”, choć już w łacinie klasycznej prosperus funkcjonował jako samodzielny epitet o znaczeniu „pomyślny”. Do europejskiego nazewnictwa osobowego weszło dzięki autorytetowi chrześcijańskich patronów, zwłaszcza Prospera z Akwitanii (V w., teolog i polemista augustyński) oraz biskupów Prospera z Reggio i Prospera z Orleanu. W Polsce imię pojawiało się za pośrednictwem łaciny kościelnej, a później także wpływów francuskich i włoskich; w dawnych metrykach przeważa zapis łaciński Prosperus, w kręgu włoskim spotykano formę Prospero, we francuskim Prospère, natomiast polska forma Prosper utrwaliła się marginalnie. Użytkowanie pozostawało zawsze rzadkie, z nieco większą widocznością w XVIII–XIX wieku (m.in. pod wpływem kultury francuskiej), po czym w XX wieku niemal zanikło; po 1989 roku imię wraca sporadycznie jako wybór indywidualistyczny. W polskich kalendarzach imieninowych występuje niejednolicie, zależnie od przyjętego patrona. Brak potwierdzonych, utrwalonych zdrobnień w tradycji polskiej; ewentualne formy doraźne nie weszły do obiegu. Dane historyczne o frekwencji są skąpe, a współczesne rejestry potwierdzają marginalność imienia mimo jego czytelnego, pozytywnego znaczenia.

Imieniny

2 marzec, 25 czerwiec, 29 lipiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco