Polina

Znaczenie

Polina to imię żeńskie o pochodzeniu wschodniosłowiańskim, które etymologicznie wywodzi się z greckiego Apollinaria/Apollinaris, ‘należąca do Apollina’, od imienia boga Apollona. Na gruncie rosyjskim i ukraińskim funkcjonowało pierwotnie jako skrócona, potoczna forma imion typu Aполлинария/Aполінарія, a w XIX–XX wieku usamodzielniło się i utrwaliło w wariancie Полина/Поліна; równoległe odpowiedniki istnieją w bułgarskim (Полина) czy białoruskim (Паліна). W systemie zachodnioeuropejskim najbliższe są formy Apolline (fr.) i Apollinaria (rzadka), natomiast często mylone pokrewne brzmieniowo Paulina pochodzi z innego rdzenia (łac. Paulus ‘mały, skromny’). W Polsce imię Polina nie ma dawnej tradycji; historycznie dominowały rodzime odpowiedniki Apolonia oraz popularna Paulina. Polina pojawia się współcześnie, głównie pod wpływem migracji i kultury wschodniosłowiańskiej, a także mody na imiona o miękkim, międzynarodowym brzmieniu. Brakuje pełnych, jednoznacznych danych liczbowych co do jego frekwencji; w statystykach XXI wieku bywa notowane sporadycznie i pozostaje niszowe. W polszczyźnie spotykane są zdrobnienia Polinka i Pola (choć Pola ma też własną tradycję jako skrót od Apolonii i niezależne imię), we wschodniosłowiańszczyźnie Polia/Polya, Polinka. Imię nie ma ustalonego miejsca w kalendarzach imienin w Polsce; bywa obchodzone razem z Apolonią (np. 9 lutego) lub z Apolinarią, zależnie od zwyczaju rodzinnego.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco