Pius

Znaczenie

Imię Pius ma pochodzenie łacińskie i wywodzi się bezpośrednio od przymiotnika pius, który w kulturze rzymskiej oznaczał pobożny, wierny, oddany obowiązkom wobec bogów i rodziny; epitet ten nosił m.in. Eneasz, a jako przydomek funkcjonował również wśród Rzymian (np. Antoninus Pius). W tradycji chrześcijańskiej imię rozpowszechniło się przede wszystkim jako imię papieskie, noszone przez wielu papieży od starożytności po XX wiek, co w krajach katolickich nadawało mu silne, kościelne konotacje. W Polsce forma Pius przyjęła się bez tłumaczenia i pozostawała niemal wyłącznie w obiegu kościelnym lub inteligenckim; pojawia się w metrykach łacińskich i nowożytnych źródłach, lecz zawsze rzadko. Na kształt jego odbioru wpłynął kult świętych Piusa V i Piusa X, stąd imieniny spotyka się w kalendarzach 30 kwietnia (po reformie liturgicznej; dawniej 5 maja) oraz 21 sierpnia. Warianty językowe to m.in. włoskie Pio, hiszpańskie Pío, francuskie Pie, węgierskie Piusz; żeńskim odpowiednikiem w polszczyźnie jest Pia. Zdrobnienia polskie nie utrwaliły się i tworzone są sporadycznie ad hoc. Wymowa w polskim standardzie brzmi „Pius” [pʲjus]. Współcześnie imię należy do najrzadszych w użyciu, bywa nadawane incydentalnie, zwykle z motywacji religijnej lub rodzinnej, i niesie skojarzenia z pobożnością, tradycjonalizmem oraz powagą urzędu papieskiego; danych statystycznych o historycznej frekwencji brak lub są fragmentaryczne.

Imieniny

5 maj, 11 lipiec, 23 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco