Petro

Znaczenie

Petro to wschodniosłowiański odpowiednik imienia Piotr, wywiedziony ostatecznie z greckiego Petros ‘skała, opoka’, tłumaczenia aramejskiego przydomku Kefas nadanego apostołowi Szymonowi. Do tradycji słowiańskiej trafił przez łacinę (Petrus) i staro-cerkiewnosłowiańskie Petr, a w języku ukraińskim przyjął typowe zakończenie -o dla imion męskich (analogicznie: Pavlo, Mykola). W Polsce forma Petro funkcjonowała i funkcjonuje głównie w środowiskach rusińsko‑ukraińskich, zwłaszcza na dawnych Kresach i w pasie południowo‑wschodnim (Galicja, Łemkowszczyzna), związanych z tradycją greckokatolicką i prawosławną; w dokumentach nowożytnych częściej jednak zapisywano warianty Petr lub spolszczone Piotr. Brakuje jednoznacznych, licznych poświadczeń średniowiecznych formy Petro na ziemiach polskich; dominujący był polski Piotr. Współcześnie imię jest w Polsce bardzo rzadkie, pojawia się przede wszystkim wśród mniejszości ukraińskiej i nowszych imigrantów, a jego rejestrację ułatwiły liberalizacje prawa imion po 2015 roku. Historyczne i równoległe warianty to m.in. Piotr (pol.), Petr (czes., słow.), Пётр/Pyotr (ros.), Pietro (wł., nie mylić z Petro). Ukraińskie zdrobnienia to m.in. Petrus, Petryk, Petrik, Petko; wołacz brzmi Petre. W polszczyźnie używający formy Petro niekiedy pozostawiają ją nieodmienną, lecz spotyka się też odmianę analogiczną do obcych zakończeń: Petra, Petrowi, co bywa uznawane za poprawne w praktyce urzędowej.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco